Helikopter przeleciał nisko nad gęstym lasem Embu-Guasu. Tysiące ulotek spadło i rozsypało się po ziemi. Każda zawierała twarze 16-letniej liany Bey Friedenbach i 19-letniego Felipe Silvy Caffe, dwóch studentów, którzy wyjechali z São Paulo na weekend i nigdy nie wrócili. Na dole, między policją a grupami poszukiwawczymi, stał ojciec liany, Ari Friedenbach. W miarę upływu dni linie telefoniczne przestały działać, a rachunków nie można było już płacić. Im więcej czasu mijało, tym trudniej było uwierzyć, że ci dwaj nastolatkowie po prostu wędrowali na nieznane terytorium.
Gdy policjanci wracali przez opuszczone farmy i wąskie chodniki, usłyszeli dwa nazwiska. Nazwy mieszkańców, którzy kojarzą się z tymi lasami i strachem. Kiedy prawda wyszła na jaw, jeden nastolatek już nie żył, a drugi wkrótce spotkał ten sam los. Jest to historia dwóch młodych studentów, którzy zaginęli w lesie Embu Guasu i przez kilka dni byli więźniami pięcioosobowej grupy. To, co stało się później, stało się jedną z najbardziej niepokojących spraw karnych w historii Brazylii.
Liana bay Фриденбах dorastała w San Paulo w rodzinie, gdzie struktura, pewność siebie i rutyna dyskretnie tworzyli jej codzienne życie. Od najmłodszych lat ją otaczało, poczucie stabilności, które pozwalają jej czuć się bezpiecznie i być rozumiejącym. Mieszkała z rodzicami i młodszym bratem w dzielnicy wyższej klasy średniej. W domu rozmowy były otwarte, gotowości – jasne, a miłość stała, ale nigdy nie иссякала. Jej ojciec, Ari Фриденбах, pracował jako adwokat, a matka prowadziła gospodarstwo domowe, tworząc atmosferę, w której dyscyplina i uwagę harmonijnie. Liana miała szczególnie bliskie relacje z ojcem i ta więź zrobiła wrażenie na każdym, kto ich znał, ponieważ opierała się na zaufaniu, a nie na kontroli. ARI znał jego codzienną rutynę, nawyki i rytm swojego życia. Liane z kolei wyjaśniła mu, dokąd zmierza, z kim będzie i kiedy planuje wrócić. Nie czuł, że powinien był uczynić to obowiązkowym, ale było to coś naturalnego, ponieważ ich związek opierał się na szczerości i ta szczerość nigdy wcześniej nie była testowana.
ARI często zabierał ją na przystanek autobusowy na imprezy szkolne, sportowe lub młodzieżowe iz czasem te małe procedury stały się częścią normy, ponieważ tak długo, jak były przestrzegane, wszystko wydawało się w porządku. Wiara i dyscyplina odegrały cichą, ale ważną rolę w życiu liany, a ona aktywnie zaangażowała się w swoją wspólnotę religijną, programy młodzieżowe i działalność społeczną, co dało jej silne poczucie przynależności. Troszczyła się o swoje zdrowie i poważnie traktowała fitness, spędzając czas w siłowni i zwracając uwagę na ich samopoczucie nie z powodu stresu, ale dlatego, że to pomagało jej czuć się opanowana. Ma również był szczególny styl: miała na sobie ciemne ubrania, słuchałam muzyki rockowej i nosiła akcesoria, które odróżniali się od rówieśników.
Edukacja odgrywała ważną rolę w rodzinie Friedenbach, a Liane traktowała ją równie poważnie, jak inne dziedziny swojego życia. Zastanawiała się, jak najlepiej się uczyć i po omówieniu tego z rodzicami postanowiła przejść na wieczorne zajęcia, wierząc, że pomoże jej to lepiej zapamiętać informacje na koniec dnia. W sierpniu 2003 roku rodzice przenieśli ją do College of São Luis, jednej z najbardziej prestiżowych szkół prywatnych w São Paulo, nie dlatego, że miała problemy z miejscem, w którym mieszkała, ale dlatego, że chcieli umieścić ją w środowisku, które pobudziłoby jej studia i otworzyłoby dla niej więcej możliwości w przyszłości. przyszłość. Przejście do nowej szkoły w połowie semestru nie było łatwe. Liana początkowo miała trudności z przystosowaniem się, ale szybko znalazła swoje miejsce i przyzwyczaiła się do codziennej rutyny. W wieku 16 lat Liane już myślała o przyszłości i otwarcie mówiła o swoich planach, w tym o zainteresowaniu wychowaniem fizycznym i wreszcie o studiach uniwersyteckich. Pomimo młodego wieku zaczęła nawet uczyć się do ostatniego egzaminu, ponieważ planowanie z wyprzedzeniem wydawało jej się naturalne, a jej rodzina postrzegała to jako kolejny znak jej stabilności. W jej życiu nie było nic, co wskazywałoby na lekkomyślność lub tajemnicę; wręcz przeciwnie, jej rodzice myśleli, że dobrze znają swoją córkę, ponieważ dała im wszelkie powody, by to zrobić. Potem Liana w wieku 16 lat zakochała się po raz pierwszy i wtedy wszystko się zmieniło.
Felipe Silva Caffe urodził się w spokojniejszej i bardziej skromnej rodzinie niż Liana, ale to środowisko pielęgnowało w nim celową i troskliwą osobowość. Ci, którzy go znali, często opisywali go jako młodego mężczyznę, który naturalnie wziął na siebie odpowiedzialność, nie okazując tego. Felipe otrzymał stypendium w San Luis college, co było ważne, ponieważ oznaczało, że zasłużył na swoje miejsce ciężką pracą i poświęceniem, a nie więzami rodzinnymi czy przywilejami. W ciągu dnia pracował w kilku miejscach, aby się wyżywić i zmniejszyć obciążenie finansowe swojej rodziny. A wieczorami ćwiczył, często przychodząc do szkoły zmęczony, ale nigdy spokojny. Mówił o swoich ambicjach, w tym o zainteresowaniu orzecznictwem i chęci wstąpienia pewnego dnia na policję.
Kiedy Felipe poznał lianę, ich więź rozwinęła się nie dramatycznie i nie poprzez głośne gesty, ale raczej naturalnie, poprzez krótkie rozmowy i wspólne chwile na terenie szkoły, gdzie uczniowie gromadzili się między zajęciami. Liana była nowa, ubrana inaczej niż większość jej kolegów z klasy i promieniowała spokojną pewnością siebie, co było niesamowite, A Felipe zauważył to niemal natychmiast. Przyjaciele powiedzieli później, że ci dwaj młodzi ludzie od samego początku dobrze się rozumieli. Felipe traktował lianę z troską, czego jej ojciec szczególnie nie zauważył. Pewnego popołudnia Ari Friedenbach przyjechał do szkoły, aby odebrać córkę, a kiedy Liana ruszyła w kierunku samochodu, Felipe odprowadził ją do drzwi, po czym odwrócił się. ARI uważnie słuchał rozmowy, a potem, jakby przez przypadek, zapytał: “czy to twój przyjaciel? Liana uśmiechnęła się i odpowiedziała: “jeszcze nie”. Następnego dnia powtórzono tę samą procedurę, Felipe odprowadził ją z powrotem do samochodu. I tym razem, kiedy Liana wsiadła do samochodu, spojrzała na ojca i powiedziała: “Wiesz co? Teraz jest moim przyjacielem.”ARI był szczęśliwy, że jego córka ma się dobrze. Chociaż nie znał jeszcze zbyt dobrze Felipe, postanowił nie wtrącać się ani nie wywierać na niego zbyt dużej presji, polegając na tym, że Liana zawsze dobrze oceniała sytuację. Dla liany ten związek był pierwszym doświadczeniem miłości. Felipe potraktował to poważnie, a nie tylko entuzjastycznie. Przez następne dwa miesiące, od sierpnia do września 2003 roku, związali się, spędzali razem czas, kiedy tylko mogli, dzielili się planami, a nawet wymieniali obrączki. Jednak po dwóch miesiącach randek podjęli decyzję, która wszystko zmieniła.
Pomysł podróży początkowo nie był tajemniczy ani nieprzemyślany. Na początku wydawało się, że to tylko plan spędzenia weekendu poza miastem. Felipe był w Embu Guaçu ze swoimi przyjaciółmi i uważał, że było to miejsce, w którym mogliby obozować, gotować razem i na chwilę oderwać się od nauki i pracy. Kiedy powiedział o tym Lianie, wysłuchała go z zainteresowaniem, bez wahania. Początkowo plan obejmował również inne osoby. Przyjaciele Felipe mieli jechać z nimi, co było ważne, ponieważ podróż nigdy nie miała być tylko samotnym wypadem dla nich dwojga. Ale w miarę upływu dni plany te zaczęły się powoli rozpadać. Jeden przyjaciel odwołał udział z powodu pracy, drugi z powodu obowiązków rodzinnych, a trzeci po prostu nie przyszedł. Z każdym odwołaniem Grupa stawała się coraz mniejsza, aż pozostał tylko jeden przyjaciel. W tym momencie Felipe nadal chciał wyruszyć w podróż, a Liana chciała spędzić z nim czas. Dyskutowali, rozważali opcje, a następnie zgodzili się na to sami, wierząc, że nic się nie zmieniło podczas samej podróży poza liczbą uczestników. Dla nich wciąż była to krótka wędrówka, z której wracali z historiami i zdjęciami, a nie coś, o co pytano ich zbyt wiele.
