Młoda para zniknęła w Yellowstone-tydzień później ich żony pojawiły się na drodze i przytuliły…
21. Sierpień 2016 o 5:40 rano James Harrison, kierowca ciężarówki do przewozu drewna, jechał autostradą 212, znaną również jako Beartooth Highway, w pobliżu Silvergate w stanie Montana. Droga była pokryta gęstą poranną mgłą, która ograniczała widoczność do zaledwie kilkudziesięciu metrów. Harrison zwolnił, gdy zobaczył dziwny cień poruszający się w jego reflektorach tuż przed linią podziału. To była kobieta.
Chodziła boso, ubrana w błotniste szmaty, jej skóra pokryta zaschniętą krwią i brudem. Kiedy kierowca zatrzymał ciężarówkę i podbiegł do niej, kobieta nie odpowiedziała na jego głos. Spojrzała na niego szklanymi oczami i zadrżała z zimna, chociaż temperatura wynosiła około 10 °C. James zauważył, że prawa ręka kobiety była zaciśnięta w pięść tak mocno, że jej stawy stały się białe. W dłoni trzymała coś czarnego, jakby trzymała kamień lub kawałek plastiku. Później, gdy ratownicy próbowali uwolnić jej palce, aby podać infuzję, odkryli, że jest to ręczny Nawigator GPS firmy Garmin.
Ekran urządzenia został pęknięty, a gumowana pokrywa pokryta brązowymi plamami, które odkryto dopiero później. Kobieta nazywała się Tiffany Miller i była jedynym świadkiem tego, co wydarzyło się głęboko w Parku Narodowym Yellowstone – a przynajmniej chciała, aby wszyscy w to uwierzyli. Historia, która później wstrząsnęła trzema Stanami, rozpoczęła się w upalny sierpniowy dzień, kiedy nic nie zapowiadało kłopotów. 13. Sierpień 2016, około 16: 30, przekroczył granicę z miasta Gardiner silver SUV Ford Explorer z numerem rejestracyjnym Montana. To małe miasteczko, położone przy północnym wejściu do Parku Narodowego Yellowstone, służy jako ostatni bastion cywilizacji Przed rozległą dziką przyrodą.
Richard Miller, 31, prowadził samochód ze swoją żoną Tiffany, 28, na siedzeniu pasażera. Według danych karty kredytowej para zameldowała się w motelu Elk Antler Lodge o 17:15 tego samego dnia. Kierownik motelu, 50-letnia kobieta o imieniu Sarah Jenkins, złożyła później oświadczenie policji. Przypomniała sobie parę, ponieważ byli doskonałym przykładem szczęśliwych turystów: uśmiechniętych, zrelaksowanych i podekscytowanych nadchodzącą podróżą. Jenkins zauważył, że Richard szczegółowo pytał o stan dróg we wschodniej części parku, podczas gdy Tiffany przeglądała pamiątki w holu. Wtedy ostatnio widziano ich w pokoju hotelowym, w cywilnych ubraniach i sejfie.
14. Sierpień 2016 o 7: 40 kamery bezpieczeństwa na stacji benzynowej w Gardiner uchwyciły Richarda Millera napełniającego swój zbiornik i kupującego dwie duże kawy i sześciopak butelkowanych napojów. Dokładnie godzinę później, o 8:45, ich SUV wjechał na żwirowy parking na początku Slough Creek Trail. To miejsce, położone w samym sercu Doliny Lamar, słynie z malowniczych widoków i dużej koncentracji dzikiej przyrody, w tym żubrów i niedźwiedzi grizzly. Płyta była bezbłędna.
Zapis gościa, który był przechowywany w specjalnym metalowym pudełku na początku szlaku, zawierał zapis napisany pismem Richarda. Data (14. Sierpień), godzina wyjazdu (9: 00), liczba osób (2) i miejsce docelowe: Obóz nr 2 (ES1). Data powrotu została wyraźnie wskazana w odpowiedniej kolumnie: 16. Sierpień 2016. Był to ambitny plan, ale całkiem wykonalny dla doświadczonych turystów. Długa wędrówka do serca pustyni, dwie noce spędzone na świeżym powietrzu. Następne 48 godzin minęło w ciszy. Świat wokół nich trwał jak zwykle: turyści fotografowali żubry, strażnicy patrolowali drogi, a Ford Explorer Millera stał na parkingu pokrytym warstwą kurzu.
Ostrzeżenie zostało wydane 16. Sierpień o 18:30. Zgodnie z protokołem policjant patrolowy przeszukał parking i znalazł samochód, którego właściciele mieli wrócić. Telefony Richarda i Tiffany nie działały. W tej części parku nie było sygnału. Strażnik zostawił standardową kartę ostrzegawczą pod wycieraczką samochodu, myśląc, że turyści są po prostu zmęczeni i spóźnieni.
Ale kiedy 17. Sierpień o 7: 00 rano samochód nadal pozostawał na miejscu, a Młynarze nie kontaktowali się z bliskimi, sytuacja stała się krytyczna. O 8:15 oficjalnie zgłoszono ich zaginięcie i zainicjowano protokół poszukiwawczo-ratowniczy. Skala poszukiwań w Dolinie Lamar była o tej porze roku bezprecedensowa. O godzinie 10: 00 z Bozemana przyleciał helikopter poszukiwawczy. Na miejscu pracowały trzy jednostki z psami i 20-osobowy profesjonalny zespół ratowniczy.
