W poczekalni kliniki dla kobiet w Oak Creek było cicho, z wyjątkiem rytmicznego tykania zegara ściennego i niskiego brzęczenia klimatyzacji. Ale dla 32-letniej Jessiki cisza była ogłuszająca. Siedziała na krawędzi skórzanego krzesła w jaskrawoczerwonej sukience ciążowej, która ciasno przylegała do jej 36-tygodniowego brzucha. Jego ręce spoczywały na jej brzuchu-nie w miłości, ale jako tarcza ochronna.Produkty zdrowotne dla kobiet
Obok niego siedział Mark. Dla administratora i innych pacjentów Mark wydawał się troskliwym mężem. Jego ramię owinęło się wokół ramion Jessiki, palce lekko wbiły się w jej ramię. Odpowiedział na wszystkie pytania, które zadała mu Pielęgniarka. Wypełnił Schowek. Uśmiechnął się zbyt szeroko.
“Jest trochę zdenerwowana” – powiedział Mark pielęgniarce, pokazując uroczy uśmiech. “Pierwsze nerwy dziecka, prawda, kochanie?”
Jessica nie odpowiedziała. Po prostu wpatrywała się w podłogę, machinalnie kiwając głową. Wyglądała na zmęczoną. Jej oczy były czerwone, a jej nadgarstek miał ledwo zauważalny żółtawy siniak, częściowo ukryty przez pasek zegarka. Byli nowicjuszami w mieście. Mark powiedział w klinice, że właśnie wyprowadzili się ze stanu i że dokumentacja medyczna Jessiki jest w drodze. Nalegał, aby być obecnym w każdej chwili spotkania.
Wizyty online u lekarza
Dr Harrison, doświadczony położnik z 30-letnim doświadczeniem i manierami dziadka, oddzwonił do nich. Uścisnął dłoń Marka i poprowadził Jessicę do stołu egzaminacyjnego.
“Więc 36 tygodni” – powiedział dr Harrison, przeglądając Rzadki plik. “A nie miałeś USG po 3 miesiącach?”
“Wolimy naturalne podejście” – szybko wtrącił się Mark z narożnego krzesła. “Nie chcemy zbyt dużej ilości promieniowania”.
Dr Harrison poprawił okulary. “Ultradźwięki wykorzystują fale dźwiękowe, a nie promieniowanie. I na tym etapie naprawdę musimy sprawdzić poziom płynów i pozycję dziecka,aby zapewnić bezpieczną dostawę”.
Mark zawahał się, zaciskając szczęki. “Ok, ale zrób to szybko”.
Diagnostyczny sprzęt obrazujący
Jessica usiadła, unosząc czerwoną sukienkę, aby odsłonić spuchnięty brzuch. Wzdrygnęła się, gdy dr Harrison zastosował zimny żel. Kiedy lekarz przesunął różdżkę konwertera po jej skórze, obserwował twarz Jessiki. Nie patrzyła na monitor z taką radością, jaką ma większość matek. Patrzyła na drzwi. Drżała.
“Ok, spójrzmy tutaj” – mruknął Dr Harrison, zwracając uwagę na ekran.
Szaro-biały obraz ożył. Była głowa dziecka, zgięcie kręgosłupa, małe bijące serce.
“Bicie serca jest silne” – powiedział dr Harrison. “Dziecko wygląda dobrze, dobrej wielkości”.
Przesunął różdżkę w dół, sprawdzając łożysko. Nagle zatrzymał się. Na ekranie, obok ściany macicy głęboko osadzonej w miękkich tkankach podbrzusza Jessiki, znajdował się jasny biały prostokątny kształt. Był twardy. Miał ostre krawędzie. To oczywiście nie było biologiczne.
Dr Harrison zmarszczył brwi. Dostosował kontrast. Przedmiot był mniej więcej wielkości pudełka zapałek. Widziałem już wcześniej wkładki wewnątrzmaciczne i klipsy chirurgiczne, ale było inaczej. To było jak urządzenie elektroniczne.
“Co to jest?”Mark zapytał gwałtownie, wstając i pochylając się nad ramieniem lekarza. “Czy coś jest nie tak z dzieckiem?”
Dr Harrison poczuł chłód biegnący po jego kręgosłupie. Spojrzał na obiekt na ekranie, potem siniak na nadgarstku Jessiki i wreszcie przerażenie w jej oczach. W tym ułamku sekundy zdała sobie sprawę, że Jessica nie była tylko nerwową matką po raz pierwszy.
“To jak drobny artefakt na ekranie” – skłamał delikatnie Dr Harrison, lekko odsuwając monitor na bok. “Maszyna zawodziła przez cały ranek, ale muszę sprawdzić przepływ krwi w pępowinie dziecka. Pozwolenie tutaj nie wystarczy. Muszę iść po przenośny doppler z innego pokoju. To zajmie tylko sekundę””
Mark zmrużył oczy. “Spieszymy się.”
“To dla bezpieczeństwa dziecka” – powiedział stanowczo Dr Harrison. “Zaraz wrócę”.
Spokojnie wyszedł z pokoju. Ale w chwili, gdy drzwi się zamknęły, pobiegł. Nie poszedł do szafy z zapasami. Poszedł prosto do swojego biura, zamknął drzwi na klucz i podniósł słuchawkę. Nie dzwonił do szpitala. Zdobył 911.
“911. Jaka jest twoja nagła sytuacja?”
“To dr Harrison z kliniki dla kobiet” – szepnęła pośpiesznie. “Mam tutaj pacjenta, który moim zdaniem jest w bezpośrednim niebezpieczeństwie. Jest z nią mężczyzna, który trzyma ją wbrew jej woli. A na USG znalazłem obcy przedmiot wszczepiony w jej brzuch. Wygląda jak lokalizator GPS. “Sprzęt do wizualizacji
Głos dyspozytora stał się poważny. “Oficerowie są w drodze. Trzymaj ich tam.”
