Nie wiedziałem, że to Bruce Lee: Champion rzucił wyzwanie przypadkowemu człowiekowi na widowni —
Tylko 12 osób na tej widowni wiedziało, kim był Bruce Lee.
Na scenie nie ma mistrza karate.
Organizatorzy turnieju tego nie zrobili.
Sędziowie tego nie zrobili.
500 widzów oglądających finał Międzynarodowych Mistrzostw karate nie rozpoznało małego Chińczyka siedzącego cicho w 14 rzędzie.
To musiało się zmienić.
W ciągu następnych 8 minut arogancki mistrz karate nauczy się najbardziej upokarzającej lekcji w swojej karierze.
I wszyscy w tej sali będą świadkami tego, o czym będą rozmawiać przez resztę życia.
Tak naprawdę wydarzyło się 20 marca 1969 roku.
To historia, której nigdy nie zapomnieli.
Long Beach, Kalifornia, Arena Long Beach.
20 marca 1969 roku.
Sobotnie popołudnie, 3: 45 pm.
Międzynarodowe Mistrzostwa karate odbywają się w ostatnich godzinach.
Jest to największy turniej sztuk walki w Stanach Zjednoczonych.
Uczestnicy pochodzą z 12 krajów, 20 różnych stylów.
Shotokan, Goju-Ryu, Wad-Ryu, Hyokushin, Tan Sudo, Keno.
Przedstawiono wszystkie główne systemy karate.
Arenę wypełnia 500 widzów.
Artyści sztuk walki, studenci, nauczyciele, rodziny.
Każdy, kto poważnie myśli o karate, jest tutaj.
Atmosfera jest elektryczna.
Ki krzyczy echem.
Sędziowie nazywają punkty po japońsku.
Zapach potu i lnu wypełnia powietrze.
Są to Igrzyska Olimpijskie w karate i wkrótce rozpoczną się finały wagi ciężkiej.
Na etapie rozgrzewka jest faworytem do zwycięstwa.
Michael Destroyer Chen-to nie jest jego prawdziwe imię-zmienił swoje chińskie nazwisko rodowe, aby brzmiało bardziej amerykańsko, bardziej rynkowo.
Michael ma 28 lat, 6 stóp i 2 cale wzrostu, 215 funtów czystych mięśni karate.
Trenuje od 6 roku życia, 22 lata oddanej praktyki.
Czarny pas czwartego dana w Karate Shotokan.
Wygrał ten turniej trzy lata z rzędu, niepokonany w zawodach przez pięć lat z 47 zwycięstwami z rzędu.
Jest niekwestionowanym mistrzem USA w karate i wie o tym.
Jego pewność siebie graniczy z arogancją.
W rzeczywistości całkowicie przekracza tę granicę.
Michael zajmuje centralne miejsce w swoim nieskazitelnym białym garniturze.
Jego czarny pas jest starannie zawiązany.
Jego naszywka pokazuje jego dojo, jego rangę, jego osiągnięcia.
Rozciąga się, zadaje ciosy treningowe.
Powietrze pęka z każdym uderzeniem.
Jego technika jest nienaganna.
Podręcznik Shotokan.
Głębokie pozy, ruchy liniowe, potężne ciosy-wszystko zgodnie z zasadami.
Widzowie widzą, jak podekscytowany, pod wrażeniem, zastraszony.
Wygląda jak mistrz.
Zachowuje się jak mistrz.
I nigdy nie traci okazji, aby przypomnieć wszystkim, że jest mistrzem.
Organizator turnieju wręcza mu mikrofon-tradycja przed finałem.
Mistrz mówi, motywuje, inspiruje, nadaje ton.
Michael bierze mikrofon.
Jego głos odbija się echem w głośnikach areny.
Panie i panowie, mistrzowie sztuk walki, koledzy zawodnicy, wasz głos jest silny, pewny siebie, apodyktyczny.
Jestem tu dzisiaj jako twój trzykrotny mistrz.
47 zwycięstw z rzędu, 5 lat bez porażki.
Publiczność oklaskiwała, z szacunkiem, oczekiwana.
Udowodniłem, że karate Shotokan jest najwyższą sztuką walki, że japońskie karate jest najskuteczniejszym systemem walki na świecie.
Niektórzy na widowni zmieniają się niezręcznie, to odważne stwierdzenie.
Polityka sztuk walki jest wrażliwa, różne style, różne kraje, różne filozofie.
Michael kontynuuje: “poradziłem sobie ze wszystkimi stylami, pokonałem wszystkie wyzwania i nadal będę udowadniał, że tradycyjne japońskie karate jest nie do pobicia.
“Publiczność jest teraz spokojniejsza.
Niektórzy się nie zgadzają, ale Michael jest mistrzem.
Zasłużył sobie na prawo do mówienia.
Więc Michael popełnia błąd.
Wielki błąd.
Chcę zająć się tym, co mnie niepokoiło.
Ten najnowszy trend tak zwanego Kung Fu, chińskich sztuk walki, tych kwiecistych ruchów, tych nierealistycznych technik-publiczność staje się napięta.
To staje się kontrowersyjne.
Kung fu nie jest prawdziwą sztuką walki.
To spektakl, jego taniec, choreografia do filmu.
Nie ma praktycznego zastosowania w rzeczywistych działaniach bojowych.
W rzędzie 14 mały mężczyzna w swobodnym ubraniu jest lekko przesunięty.
Jego partner, artysta sztuk walki, który wie, kim on jest, szepcze do niego: “chcesz odejść?”Mały człowiek kręci głową, wciąż patrzy.
Michael kontynuuje swoje przemówienie.
“Zachęcam każdego praktykującego Kung Fu, każdego chińskiego mistrza sztuk walki, aby przyszedł tutaj i udowodnił, że się mylę.
Pokaż mi, że Kung Fu działa przeciwko prawdziwemu karate, przeciwko prawdziwej walce.
Arena milczy.
To bezprecedensowe.
Mistrzowie zwykle nie rzucają publicznie wyzwania innym stylom.
Jest to uważane za brak szacunku.
Słaba sprawność sportowa.
Ale Michael jest w szoku.
Jego ego rządzi teraz.
W rzeczywistości ułatwię ci to.
Pójdę lekko.
Nie użyję pełnego kontaktu.
Chcę tylko pokazać, że Kung Fu nie może konkurować z karate, że wszystkie te twierdzenia o kung fu to tylko mity, tylko historie.
Skanuj odbiorców.
Czy są tu jacyś mistrzowie Kung Fu? Czy są jacyś odważni chińscy artyści sztuk walki, którzy chcą sprawdzić swoje umiejętności? Milczenie.
Nikt się nie rusza.
Michael się uśmiecha.
Oto, co myślałem.
Wszystko to gadanie, nic istotnego.
Kung Fu polega na tym, że podejmę twoje wyzwanie.
Głos dobiega z 14. rzędu.
Cicho, spokojnie, ale niesie.
