24 lata temu byłem jeszcze młodym chłopakiem, zakochałem się w dziewczynie, szalałem za nią, nie wyobrażałem sobie dnia bez Kiry. Zamieszkaliśmy razem, a wkrótce potem wzięliśmy ślub. Bardzo chciałem mieć dzieci, ale Kira mówiła, że musimy jeszcze trochę pożyć dla siebie
. W końcu dowiedzieliśmy się radosnej nowiny: Kira była w ciąży. Nie mogłem wtedy powstrzymać łez, a kiedy po ciężkim porodzie poinformowano nas, że mamy trojaczki – dwóch chłopców i dziewczynkę, biegałem po korytarzu szpitala i krzyczałem z radości. Pojechałem wtedy do domu po rzeczy, a kiedy wróciłem, żony nie było. Zostawiła dzieci i zniknęła. Zadzwoniłem wtedy do rodziców; miałem szczęście, mieszkali zupełnie niedaleko. Mama z tatą przyjechali w 15 minut. Powiedzieli, że z przyjemnością pomogą z wnukami, a taka matka-kukułka, dobrze, że sama
zniknęła. Moje dzieci bardzo szybko dorosły. Nie zdążyłem nawet mrugnąć, a one skończyły szkołę z medalami
. Chłopcy studiują teraz prawo i programowanie, a córka – stomatologię. Jestem z nich niesamowicie dumny. Są już tacy dorośli, samodzielni. Często mi pomagają, nawet finansowo… Jak się domyślacie, nie ożeniłem się ponownie: na początku nie miałem nawet czasu, żeby o tym myśleć, a potem nie miałem już ochoty. Rok temu ktoś zapukał do moich drzwi. Otworzyłem drzwi i zobaczyłem przed sobą Kirę, która postarzała się o 40 lat, słowo honoru. Zaprosiłem ją do domu, poczęstowałem herbatą z ciastkami, a już po 15 minutach bardzo żałowałem, że w ogóle otworzyłem drzwi. Kira najpierw powiedziała, że zrozumiała swój błąd i chce przeprosić mnie i dzieci.
od mnie. Później zażądała, żebym jej pomagał, przeznaczając co miesiąc pewien procent z mojej pensji, ale za co – diabli znają.
Wyrzuciłem Kirę z domu, powiedziałem, żeby nawet nie pokazywała się przed dziećmi, jeśli widzi w nich tylko korzyść. Była żona wniosła sprawę do sądu o alimenty, ale oczywiście przegrała. Wtedy, widząc matkę po raz pierwszy, córka powiedziała: – Wiesz, Kira, zawsze zazdrościłam moim koleżankom, kiedy opowiadały, jak dzielą się sekretami ze swoimi mamami, jak noszą ubrania mamy lub malują się jej kosmetykami. Zawsze marzyłam, żeby poczuć matczyne ciepło, chciałam poczuć, jak to jest mieć dorosłą przyjaciółkę w rodzinie, ale teraz, widząc, kim się stałaś, mogę z całą pewnością powiedzieć, że gdybym miała wybór, wybrałabym ponownie życie bez ciebie… Ani jednego dnia z tobą. Rodzinne zajęcia
