To było w nocy. Około dwunastej odeszły mi wody i mąż zabrał mnie do szpitala. Bido Laha był zmęczony, po ciężkim dniu pracy, na wpół śpiący, nie bardzo rozumiejąc, co się dzieje, i przyszedł do mojego pokoju przedporodowego. Faktem jest, że uzgodniliśmy z mężem, że będzie obecny przy porodzie, aby mnie wspierać, ponieważ bardzo się bałam – to był mój pierwszy poród. Oczywiście nie był z tego powodu szczególnie zadowolony, ale i tak nie mógł mi pomóc.
Pielęgniarka powiedziała mu, że wkrótce urodzę. Do dziś pamiętam następującą rozmowę między moim mężem a pielęgniarką: “Pospieszmy się i rozbierzmy. Twoja żona zaraz urodzi.” – Co to znaczy rozebrać się? Jak to całkowicie? I w tym czasie miałam bardzo silne bóle, ona była rozkojarzona przeze mnie i pospiesznie odpowiedziała mojemu mężowi: “Co? Tak, całkowicie. No dalej, pospiesz się”. Potem zabrano mnie na salę porodową. I wtedy zaczął się mój poród. Pomiędzy skurczami patrzyłam na drzwi, czekając, aż pojawi się mój mąż.
A potem przyszedł, ale jego wygląd był tak eniczny, że być może nikt nie będzie już w stanie go sobie wyobrazić. Wszyscy obecni przewrócili się ze śmiechu – cały pokój się przewrócił. Mężczyzna miał na sobie tylko majtki.
I kropki, jak można sobie wyobrazić. Nawet nie wiem, skąd je wziął. Na początku w powietrzu panowała cisza, ale potem usłyszałam głośny śmiech. Nie wiedziałam, czy się śmiać, czy płakać. Wydawało mi się nawet, że śmiech na chwilę ucichł. Mój mąż został wyprowadzony z sali porodowej i otrzymał sterylny fartuch.
A kiedy zapytano go, dlaczego zdecydował się na tak spektakularny wygląd, odpowiedział wściekły: “Jakie macie zasady? Kazali mi się rozebrać! Jego oczy, nieśmiałe i wściekłe jednocześnie, były w pełni skupione na pielęgniarce. Ona sama była zdezorientowana, miała umazaną twarz i ciągle przepraszała. Ale nie była niczemu winna. Po prostu źle ją zrozumiał.
Resztę porodu spędził ze mną. Dima nie lubi rozmawiać o tej historii, ale uśmiecham się za każdym razem, gdy widzę te pamiętne ubrania w szafie.
