Maria nigdy nie sądziła, że podróż autobusem może odmienić jej życie. Siedząc przy oknie, pewnego dnia zauważyła dziwnego faceta, który dziwnie się jej przyglądał.
Kiedy wysiadła na przystanku, poszedł za nią. Maria poczuła się zaniepokojona i przyspieszyła kroku. Nagle chłopak dogonił ją i krzyknął: “Maria, czy to ty?
Zatrzymała się i spojrzała na niego uważnie. Jego oczy były znajome, a uśmiech ciepły i życzliwy. Nagle wszystko nabrało sensu. “Andriy?” wyszeptała, rozpoznając swojego przyjaciela z dzieciństwa, tego, z którym dorastali w domu jej babci i spędzali razem całe lato.
– Tak, to ja! – zawołał, a jego twarz rozjaśnił uśmiech – minęło tyle czasu! Maria nie mogła uwierzyć w swoje szczęście.
Byli sobie tak bliscy jako dzieci, a teraz spotkali się w wielkim tłumie w dużym mieście. Wymienili się numerami telefonów i postanowili spotkać się następnego dnia. Wieczór przebiegał w miłej atmosferze, oboje wspominali psoty z dzieciństwa i rozmawiali o swoim życiu. Andrii opowiedział nam, jak wyjechał na studia do innego miasta, a Maria podzieliła się swoimi osiągnięciami zawodowymi.
Czuli się tak, jakby cofnęli się w czasie i znów stali się najlepszymi przyjaciółmi. Kolejne tygodnie były pełne spotkań i długich spacerów. Odkrywali się na nowo i z każdym dniem stawali się sobie coraz bliżsi. Maria zauważyła, że Andrii stał się dla niej kimś wyjątkowym. Zaczęła czekać na jego telefony i wiadomości, a jej serce biło szybciej w jego obecności.
Pewnej nocy, pod rozgwieżdżonym niebem, Andrij wziął ją za rękę i powiedział: “Mario, chcę być z tobą. Od pierwszej chwili, gdy spotkaliśmy się w autobusie, czułem, że to przeznaczenie. Maria była wniebowzięta. To nieoczekiwane spotkanie stało się początkiem pięknego związku, pełnego ciepła i czułości, a oboje zdali sobie sprawę, że to rzeczywiście przeznaczenie.
