Od dzieciństwa mama uczyła mnie gościnności. Nasza rodzina miała tradycję zapraszania wszystkich krewnych na święta. Moja mama nakrywała do stołu, a moi krewni byli za to wdzięczni. Kiedy wyszłam za mąż, chciałam kontynuować tę tradycję. Mojemu mężowi nie podobał się ten pomysł.
Próbował mnie od tego odwieść, ale gdybym zdecydowała się coś zrobić, na pewno bym to zrobiła. Nasze pierwsze spotkanie odbyło się 8 marca. Zrobiłam ciasta, torty, różne sałatki i zaprosiłam krewnych mojego męża. Byli bardzo zadowoleni. Zapamiętaliśmy ten dzień na długo.
Niektórym dałem przepis na ciasto, innym smakowało zrobione przeze mnie wino. Dokładnie przez rok zbieraliśmy wszystkich u nas. Wszystkim od razu spodobała się ta tradycja. To zrozumiałe. Kto jest przeciwko jedzeniu i piciu za darmo?
Zgadza się, wszyscy są za. Ale zacząłem zauważać, że moi krewni za każdym razem stawali się coraz bardziej bezczelni. Jeden powiedział, że sałatka jest za słona, inny, że wino jest za tanie. Ciotka mojego męża zaczęła mi mówić, jak prawidłowo zrobić ciasto na ciasto; widzisz, to, co przygotowałam, nie nadawało się do niczego. Ale im smakowało.
Potem mój mąż powiedział mi, żebym nie robiła już nic głupiego, ale znowu zaprosiłam wszystkich na moje urodziny. Rano stanęłam przy kuchence, chcąc wszystkich zaskoczyć, w końcu na każde święta gotowałam ciekawe i nowe potrawy. Zawsze patrzyłem na preferencje gości, aby zadowolić wszystkich, tak jak tym razem. Kiedy goście przybyli, nie miałem nawet czasu, aby się przebrać i doprowadzić do porządku.
Usiedliśmy przy stole i czekałem na ich reakcje. W końcu wszyscy doszli do wniosku, że nie ugotowałam tego sama, tylko kupiłam w sklepie. Poczułem się bardzo nieswojo: “Następnym razem, u kogo to zjemy? Nie podoba ci się tutaj.
Gotuję tak wcześnie i kupuję tanie wino, pewnie dlatego wypijasz wszystko do dna i jesteś gotowa jeść jedzenie palcami. Nie chcę cię więcej zapraszać do siebie. Nie jesteś nawet w stanie powiedzieć zwykłego “dziękuję”. Wszyscy milczeli, patrząc tylko na siebie. Mój mąż poparł mnie i poprosił, żeby wszyscy poszli do domu. Już z nimi nie rozmawiam.
